Complimenten!

compliment-grootIk hoor het vaak van mensen om me heen: “Ik krijg nooit eens een compliment van mijn leidinggevende”. Ik denk dan; “Wat bijzonder! Wat zou de reden daarvan zijn”? Conclusies probeer ik niet te trekken na aanleiding van deze opmerking. Het kan namelijk aan van alles liggen dat er geen complimenten uitgedeeld worden. Als ik effe gis dan kan ik zo een aantal redenen bedenken die de waarheid zouden kunnen zijn: er is totaal geen reden om een compliment te geven. Er gaat gewoon niets goed. Of de leidinggevende ik niet al te scheutig met complimenten om te voorkomen dat de medewerkers laks worden. Te veel complimenten maakt dat de medewerkers vast een stapje minder hard gaan werken (wat een aanname). Of, en deze ligt waarschijnlijk het dichtst bij de waarheid, er worden wel degelijk complimenten uitgedeeld maar de medewerker hoort het niet, wil het niet horen of bagatelliseert de boodschap. Bijvoorbeeld: de leidinggevende zegt: “Fijn dat je de stukken zo goed uitgewerkt hebt. Dank”. Een mooie reactie zou zijn: “Oh fijn dat je dat zegt, dank, ik heb er ook echt mijn best op gedaan”. Echt ontvangen dat compliment. Echt voelen. Echt beleven. Maar de kans is groot dat de reactie meer lijkt op: “Oh ja, het hoort bij mijn werk. Daar ben ik voor aangenomen”. Weg compliment. Weg gevoel. Weg beleving. Er word vaak geroepen dat er te weinig complimenten uitgedeeld worden. Onzin.  Ik ben er stellig van overtuigd dat er vooral enorm slecht met complimenten omgegaan word. Ik neem in ieder geval minder snel de moeite een compliment uit te delen aan iemand die het niet wil ontvangen. Laat maar. Neem van mij aan, het leven is een stuk leuker wanneer je leert om complimenten te ontvangen. Je verdient het gewoon. Iedereen. Dus…. wees scherp. Wees op je hoeden. De eerste de beste die het waagt om jou een compliment geeft wordt tot op het bot bedankt. Omhelzingen, kussen, zoenen, flessen wijn, bossen bloemen, gejuich, vreugdesprongen, feest, wauw, spetter-de-knetter. Tot slot: wees niet achterdochtig wanneer je een compliment krijgt (ze motten iets van me!) Aardige mensen bestaan. Echt.

Gewoon: communiceren

allerhande-grootWe doen het de hele dag. We hebben er een heleboel ervaring in. We weten als geen ander hoe het moet. En toch is het verrekte lastig. Ik heb het over communiceren. Gewoon: communiceren. Iets zeggen tegen een ander, een beetje passend gedrag erbij en zorgen dat het effect gelijk is aan je bedoeling. Klinkt eenvoudig maar in de praktijk blijkt dagelijks maar weer dat het heel erg lastig is. Ik heb het toch duidelijk uitgelegd? Je hebt toch gehoord wat ik zei? Je knikte toch ja toen ik het vertelde? Je hebt me helemaal niet verteld dat je het niet snapt? En zo kan ik er nog een paar opnoemen. Dagelijkse misverstanden. Van mezelf kan ik er ook een paar opsommen. Mijn vrouw vraagt of ik de Allerhande (uit een niet nader te noemen Supermarktfiliaal) mee wil nemen als ik boodschappen ga doen. Ik knik, duidelijk waarneembaar, ja. Vervolgens is de kans groot dat ik zonder Allerhande thuis kom. Zuiver gecommuniceerd, toch vergeten. “Schat, ik ben even wat drinken in de stad”.  Mijn vrouw knikt instemmend. Vervolgens is ze boos wanneer ik teut halverwege de nacht in ons bedje kruip. “Even” is een rekbaar begrip. Ander voorbeeld: “ik zal proberen om vanmiddag het schilderij op te hangen”. Een hartelijk “fijn” klinkt luid en duidelijk.. Glimlach, tevreden blik, opluchting interpreteer ik op mijn beurt. Wanneer er ’s avonds nog geen schilderij hangt kijkt mijn vrouw verbaast op: “ik heb het wel geprobeerd, geheel volgens afspraak”. Aaaaaiiii. Zuiver communiceren is niet haalbaar. Onmogelijk. Volgens mij moeten we wel ons best doen om zuiver te communiceren maar moeten we vooral al erg tevreden zijn wanneer we erg dicht “langs elkaar heen lullen”. Zo dicht mogelijk langs elkaar heen lullen lijkt me een prima ambitie. Een mooi streven. Het zal zelden lukken dat de ander je 100% snapt. Daar komt nog eens bij dat goed luisteren een moeilijk vak is. De meeste mensen zeggen wel goed te luisteren, maar gebruiken hun mond en oren in de verkeerde verhouding. We hebben 1 mond en twee oren, en toch praten we veel meer dan dat we luisteren. Opvallend gegeven.

Werken op locatie

sagrada-grootDe manier waarop ik mijn vak beleef (eigenaar van een trainingsbureau, een tevreden meewerkend voorman) gaat gepaard met werken op locaties. Vaak bij klanten of in luxe hotels of conferentieoorden. En hoewel ik geen hekel heb aan reizen of autorijden geef ik toch sterk de voorkeur aan werkplekken in de buurt van ’s-Hertogenbosch. Het liefst stap ik op mijn fiets richting trainingsplek maar ik besef me ook dat dit een ongekende weelde is. Werk in Groningen, Enschede en Middelburg neem ik met haast evenveel plezier aan. Terugdenkend aan alle locaties waar ik gewerkt heb springt er echter 1 uit die met voorsprong de meeste indruk gemaakt heeft. En laat dat nu juist die klus zijn waarvoor ik echt in het vliegtuig moest stappen om uit te voeren. Barcelona was ooit mijn werkplek voor, let op, 4 uurtjes. Een klant met iets te veel geld en een te vieren jubileum wilde graag voor 1 middag een training/workshop rond het thema: luisteren. Dit was niet tegen dovemans oren gezegd en met veel plezier stapte ik in het KLM toestel richting Barcelona Airport. Dure stoelen, duur Hotel, mooie lunch en als klap op de vuurpijl had ik kunnen regelen op woensdag heen te vliegen en op vrijdag terug naar het koude Nederland te kunnen zweven. Natuurlijk snapte ik dat er wat te vieren was: 10 jarig bestaan van de club. Natuurlijk snap ik dat je niet in een krot verblijft als je het personeel wil verwennen. Maar dit! Allen kon, alles mocht, alles moest. Ik kreeg zelfs 1 nacht cadeau om langer in Barca te kunnen blijven. Geen probleem. De 4 uurtjes werk vlogen voorbij en toen kon mijn feest beginnen. De toerist uithangen in Catalonië. Op eigen houtje. Het personeel van de club had een ander programma. Een duur programma.  Ik zwierf op mijn gemak door de stad. Van voetbalstadion Camp Nou naar Sacrada Familia. Van de Sacrada naar het Gaudi museum. Wat een trainingsklus. Geweldig. En wat een geld verspilling van mijn klant. Alles was duur, duur en nog eens duur. Pure verspilling.